21.05.2005, Cumhuriyet, Τουρκία

Μαρία… Zülfü… Μίκης… - Zeynep Oral

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για τη συναυλία της Μ. Φαραντούρη και του Z.Livaneli στο Διεθνές Εκθεσιακό & Συνεδριακό Κέντρο Lütfi Kirdar, στην Κωνσταντινούπολη, στις 18.05.2005.

Η Μαρία Φαραντούρη και ο Zülfü Livaneli αγκάλιασαν τους Nazım Hikmet, Lorca, Sabahattin Ali, Orhan Veli και Refik Durbaş τραγουδώντας εναλλάξ ελληνικά και τούρκικα. Δεν υπήρχε τίποτα παλιό ή χιλιοφορεμένο ούτε στις συνθέσεις του Livaneli ούτε στη ζεστή φωνή της Φαραντούρη. Όλα ήταν νέα και έλαμπαν.

Μου έλειψαν τόσο πολύ κι εκείνα τα παλιά τραγούδια του ’70 και του ’80. Αλλά πώς είναι δυνατόν όλοι αυτοί οι νέοι που ήταν στη συναυλία να τα γνωρίζουν; Ήταν τραγούδια που δημιουργήθηκαν σε περιόδους βίας και καταστολής, τραγούδια που άνθισαν μέσα στις φυλακές, που πέρασαν μέσα από τα κάγκελα και τους τοίχους και διαδόθηκαν από στόμα σε στόμα. Χάρη σ’ αυτά αισθανόμασταν ότι δεν ήμασταν μόνοι. Αλλά πώς γίνεται και όλοι αυτοί οι νέοι σήμερα να τα γνωρίζουν; Πού τα έμαθαν; Πού τα τραγούδησαν; Πώς τα απομνημόνευσαν;

Z. Oral

30.12.2000, El País, Ισπανία

Η νύχτα του Θεοδωράκη - Miquel Jurado

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για τη συναυλία της Μ. Φαραντούρη και της Maria del Mar Bonet στο Auditori, στη Βαρκελώνη, στις 28.12.2000.

Η Μεσόγειος κατασταλάζει στην Ελλάδα του Μίκη Θεοδωράκη χάρη στην παρουσία της Μαρίας Φαραντούρη, αλλά και στις οικείες ερμηνείες της Maria del Mar Bonet. Είναι δύο γυναίκες που έχουν αφιερώσει περισσότερη από τη μισή τους ζωή στη διάδοση της μεσογειακής κουλτούρας στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κάτι, που, δυστυχώς, μόνο στα καλλιτεχνικά δρώμενα μπορεί τελικά να πραγματοποιείται.

Το γεγονός ότι η Μαρία Φαραντούρη δεν έχει εμφανιστεί στη Βαρκελώνη από το 1983, είναι ένα ολίσθημα, που θα πρέπει να εκτιμηθεί ως καλλιτεχνικό σκάνδαλο. Αυτή η επιστροφή της Φαραντούρη στη Βαρκελώνη, με την χείρα που της έτεινε η Bonet και με την εξαιρετική της εμφάνιση και υπέροχη αίσθηση που άφησε στον κόσμο, θα ήταν άδικο να πέσει στο κενό και να μην μπορέσει η Ελληνίδα καλλιτέχνις να επιστρέψει στην Ισπανία και να ανακτήσει το κοινό της.

Με το πέρασμα του χρόνου η φωνή της Φαραντούρη έχει αγγίξει όρια ενός απίστευτου βάθους. Κατόρθωσε να εκφράσει την ουσία κάθε μελωδίας και να τη μεταφέρει στο κοινό με μεγάλη ευαισθησία και φυσική προσέγγιση.

M. Jurado