07.07.2022, Monopoli, Ελλάδα

Μυσταγωγική βραδιά στο Ηρώδειο με τη μουσική κληρονομιά του Μίκη Θεοδωράκη - Ειρήνη Ζαβιτσάνου

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για τη συναυλία της Μ. Φαραντούρη και του Τ. Χριστογιαννόπουλου στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στις 04.07.2022.

Η συναυλία της Φαραντούρη σηματοδοτεί από μόνη της ένα καλλιτεχνικό γεγονός. Όταν δε πλαισιώνεται από μουσικούς διεθνούς φήμης, τότε μιλάμε για παραστάσεις ορόσημο. Μια μυσταγωγική βραδιά με επιδραστικούς μουσικούς που στο σύνολό τους πρόσφεραν μια παράσταση η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί τον ορισμό του πολιτιστικού καλοκαιριού στη χώρα μας.

Ολόκληρη η παράσταση μια ωδή στη μουσική και την ποίηση.

Η Μαρία Φαραντούρη, ένας ογκόλιθος στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα, εμφανίζεται στη σκηνή του κατάμεστου ωδείου Ηρώδη του Αττικού και με περίσσιο ψυχικό απόθεμα και ακονισμένη την διάθεση ερμηνεύει πολυαγαπημένα της (μας) τραγούδια. Είναι ο θησαυρός της φωνής της που έχει τόσο μεγάλο βάρος, κάνοντας το κοινό άλλοτε να παρακολουθεί αποσβολωμένο και μαγεμένο την «ιέρεια» του Μίκη και άλλοτε να μη μπορεί να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό και τον θαυμασμό του στο πρόσωπο της μεγάλης καλλιτέχνιδας, ξεσπώντας σε παρατεταμένα χειροκροτήματα. Ο καθένας εκλαμβάνει και νιώθει διαφορετικά τη λύτρωση ή την έκσταση, οπότε δεν αναφερόμαστε στον φορμαλισμό της τέχνης αλλά σε ό,τι σε κάνει να νιώθεις ως τα μύχια της ψυχής σου. Η Μαρία Φαραντούρη μετουσιώνεται η ίδια σε «τέχνη» και ακούγοντάς την να τραγουδάει, μοιάζει σαν να μην επαφίεται στην ευκολία αλλά να ζητά κρυμμένους άγραφους νόμους που διέπουν την μουσική. H καλλιτεχνικού και συναισθηματικού χαρακτήρα ζύμωση στο πρόσωπο και στην ύπαρξή της, αποκτά μια πολύπλευρη διάσταση, αφήνοντας έναν ξεκάθαρο και φωτεινό πυρήνα.

Δεν θα σταθώ όμως μόνο στις «μουσικές» δυνατές στιγμές αλλά και σε κάτι που μου προκάλεσε έντονα την αίσθηση ότι υπάρχει ελπίδα, αισιοδοξία και φως. Ακριβώς δίπλα μου καθόταν ένα παιδί ηλικίας 13-14 ετών. Αναρωτήθηκα σε αυτή την ηλικία τι μπορεί να γνωρίζει για το ‘Canto General’, μου έκανε φοβερή εντύπωση η προσήλωση και ο τρόπος με τον οποίο παρακολουθούσε. Δεν ανταλλάξαμε κουβέντα, απλά θα κουβαλάω την εικόνα αυτή και κάθε που θα την φέρνω στη θύμησή μου θα νιώθω περήφανη για αυτό που ονομάζουμε «νέα γενιά», σκεπτόμενη ότι κάτι αρχίζει να αλλάζει, κάτι όμορφο και ελπιδοφόρο ετοιμάζεται στον κόσμο μας γιατί προφανώς τέτοιου είδους εικόνες και κινήσεις, στοχάζονται και πραγματεύονται πέρα από τα μουσικά όρια, αγγίζοντας άνετα τα κοινωνικοπολιτικά. Αξίζει να αναφερθεί ότι το 14χρονο παιδί που καθόταν δίπλα μου δεν αποτελούσε εξαίρεση. Μπορεί το target group που παρακολουθούσε την παράσταση να ήταν διαφορετικό αλλά, προς τιμήν τους, ήταν αρκετά τα νέα παιδιά που βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στο Ηρώδειο.

Eιρ. Ζαβιτσάνου

08.09.2023, www.902.gr, Ελλάδα

Αποθεώθηκαν Μαρία Φαραντούρη και Ζυλφί Λιβανελί στο Ηρώδειο - Εύα Νικολαΐδου

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για τη συναυλία της Μ. Φαραντούρη και του Z.Livaneli στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στις 07.09.2023.

Τραγούδια πανανθρώπινα με ιδεολογία, ένωσαν χθες το βράδυ δύο λαούς, τους Έλληνες με τους Τούρκους, δικαιώνοντας τις προσδοκίες μας. Σε μια τσακισμένη Ελλάδα από πλημμύρες και πυρκαγιές, ρημαγμένη ηθικά και οικονομικά, η παρουσία των δύο αγωνιστών – ερμηνευτών απέκτησε ιδιαίτερη βαρύτητα. Συμπλήρωσαν την εικόνα μιας εποχής.

Οι ψυχές των ερμηνευτών επικοινώνησαν με το κοινό. Για αρκετή ώρα με αναμμένους τους φακούς από τα κινητά, γέμισε όλο το Ηρώδειο μικρά φωτάκια, σαν άστρα που λαμπύριζαν σκορπώντας περισσότερο φως από τους ήλιους της σκηνής. Η ορχήστρα της ΕΡΤ μας εντυπωσίασε.

Σε όλο το πρόγραμμα κυριαρχούσαν μηνύματα αγάπης, ειρήνης, ελευθερίας. Προς το τέλος, τραγούδησε η Μαρία με ορμή και δύναμη ό,τι ψηλότερο γεννήθηκε από τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου, σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, τη «Ρωμιοσύνη». Νότες νοσταλγίας, ελπίδας, φιλίας και ελευθερίας. Μία ένωση δημιουργών. Ένα καταστάλαγμα μιας γεμάτης ζωής δύο καλλιτεχνών που αφήνουν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στο παγκόσμιο μουσικό μας σύμπαν.

Ε. Νικολαΐδου

30.07.2001, Τα Νέα, Ελλάδα

Μαρία Φαραντούρη: Φύσηξε… τραγούδια στο Ηρώδειο – Γιώργος Δ.Κ. Σαρηγιάννης

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για τη συναυλία της Μ. Φαραντούρη στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στις 28.07.2001.

Η Μαρία Φαραντούρη, παρά τη ζέστη, παρά το «Σάββατο της μεγάλης φυγής», κατάφερε να γεμίσει, σχεδόν, το Ηρώδειο. Το χειροκρότημα, και σε όλα τα τραγούδια και στο τέλος, ήταν εξαιρετικά θερμό. Για όλους αλλά, κυρίως, για τη Μαρία Φαραντούρη, που με την πλατειά, μεγάλη, κοντράλτα -τσέλο- φωνή της και με το ήθος της έγραψε ιστορία, της οποίας απολαμβάνει τους καρπούς.

Γ.Δ.Κ. Σαρηγιάννης

30.12.2001, Απογευματινή, Ελλάδα

Ο χρόνος δεν ακούει… – Γιώργος Σαββίδης

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για το άλμπουμ:
Ένας Αιώνας Ελληνικό Τραγούδι

Η Μ. Φαραντούρη στο νέο της διπλό cd, εκτός από το αθάνατο τραγούδι του Τίτου Ξηρέλη «Η νύχτα φεύγει ολόχαρη», λέει μαγευτικά και το υπέροχο ‘Κραταιά ως θάνατος αγάπη’.

…Και η Μ. Φαραντούρη με την αξεπέραστη ερμηνεία της λέει στο δίσκο της το καταπληκτικό τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη ‘Δρόμοι Παλιοί’ με στίχους του Μανώλη Αναγνωστάκη. (Αυτό το τραγούδι το έχω μέτρο σύγκρισης των φωνητικών δυνατοτήτων των ερμηνευτών…)

Γ. Σαββίδης

15.01.2003, Ελευθεροτυπία, Ελλάδα

Υπερβαίνοντας τους διαχωρισμούς – Γ. Σβ.

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για τη συναυλία με έργα του Μιχάλη Γρηγορίου στο Μέγαρο Μουσικής, στην Αθήνα, στις 16.12.2002.

Η παρουσία του Γρηγορίου στο πιάνο, αλλά, κυρίως, η συμμετοχή της επικολυρικής πρώτης διδάξασας, Μαρίας Φαραντούρη, διαπότισαν το ακρόαμα με δυνατή συγκίνηση, την ακατανίκητη μεταδοτικότητα της οποίας ενίσχυσαν τα χνάρια του χρόνου σε μια από τις ωραιότερες -και ανθεκτικότερες!- φωνές του ελληνικού τραγουδιού.

Γ. Σβ.

07.02.2023, Μουσικόγραμμα, Ελλάδα

Μαγική η Μαρία Φαραντούρη στο έργο 'Ο Επιζών' του Μίκη Θεοδωράκη – Γιάννης Φαλκώνης

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για τη συναυλία της Μ. Φαραντούρη στο Μέγαρο Μουσικής, στην Αθήνα, στις 04.02.2023.

Μας μάγεψε η Μαρία Φαραντούρη, η πανανθρώπινη φωνή της ποίησης, ανανεώνοντας ιδανικά τη διαχρονική μουσική δημιουργία του Μίκη Θεοδωράκη…

Η Μαρία Φαραντούρη είναι από την φύση της φτιαγμένη για τα μεγάλα και τα δύσκολα έργα κι αυτό έγινε φανερό για ακόμα μια φορά, με τον τρόπο που απέδωσε το ρηξικέλευθο, πρωτότυπο και με διεθνείς επιρροές και ακτινοβολία έργο ‘Ο Επιζών’, σε ποίηση Τάκη Σινόπουλου, συναρπάζοντας και συγκλονίζοντας με την αισθαντική της ερμηνεία, την απέραντη εναλλαγή των χρωμάτων και την ουράνια δυναμική της φωνής της!

Γ. Φαλκώνης

24.11.2004, Ελευθεροτυπία, Ελλάδα

Με εμπειρία, γνώση και μνήμες – Γιώργος Ε. Παπαδάκης

Το δημοσίευμα αποτελεί κριτική για το άλμπουμ:
Μαρία Φαραντούρη – Γιάννης Βακαρέλης σε τραγούδια Θεοδωράκη – Χατζιδάκι

Η νέα εμφάνιση της Μαρίας Φαραντούρη πλουτίζει την ελληνική δισκογραφία με 18 τραγούδια των Μάνου Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη σε εξαίρετες ερμηνείες. Η συνεργασία της με τον Γιάννη Βακαρέλη, ο οποίος τη συνοδεύει στο πιάνο, απέφερε ένα αποτέλεσμα αποκαλυπτικό, κατά τη γνώμη μου, όχι μόνο της καλλιτεχνικής αξίας των τραγουδιών (…) αλλά και της ερμηνευτικής δύναμης και του ταλέντου που διακρίνει τους δύο καλλιτέχνες.

Γ.Ε. Παπαδάκης