Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης

Ανδρέας Μαράτος

Μαράτος Α., Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης – Ο μουσικός κόσμος του Μίκη Θεοδωράκη και η εποχή του, Ιανός, Αθήνα, 2014.
Γλώσσα | Ελληνική.

Ο Α. Μαράτος είναι ζωγράφος και διδάκτωρ της φιλοσοφίας.

Το βιβλίο αποτελεί μια ερμηνεία του μουσικού έργου του Μίκη Θεοδωράκη με φόντο την εξέλιξη της ελληνικής πόλης, την εσωτερική μετανάστευση, τον εκφυλισμό και την εξαφάνιση της γειτονιάς, την κυριαρχία της πολυκατοικίας. Σε αρκετά σημεία γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στη Μαρία Φαραντούρη.

Η Μαρία Φαραντούρη, θα γίνει ιδανική ερμηνεύτριά του. “Ιέρειά του” θα την χαρακτηρίσει ο ίδιος, πρέσβειρα του μουσικού του “σύμπαντος” σε όλο τον κόσμο. Αν ο Μπιθικώτσης συνέδεσε τη φωνή του με το έντεχνο λαϊκό τραγούδι του της δεκαετίας του ’60, η Φαραντούρη θα γίνει η διαρκής, βαθιά φωνή της ψυχής του και των οραμάτων του. Δυνατή, λυτρωτική κι αλλόκοσμη. Θα υπηρετήσει με αφοσίωση από την αρχή της συνάντησής τους (το 1963) το σύνολο του έργου του -παρά τις εσωτερικές του διαφοροποιήσεις- και θα ταυτιστεί μαζί του. Θα το προσεγγίσει με αξιοθαύμαστη ερμηνευτική λιτότητα και ισορροπία σφραγίζοντάς το με το σπάνιο ηχόχρωμά της κι ενισχύοντας την εγγενή δυναμική του στο χρόνο. Κι αυτό όχι μόνο λόγω του εύρους των φωνητικών της δυνατοτήτων αλλά και εξαιτίας μιας σταθερής, σχεδόν μπρεχτικής, ερμηνευτικής αποστασιοποίησης που προσδίδει στο αποτέλεσμα αίσθηση υπερβατική σχεδόν ιερατική σα ν’ αντλείται υλικό από το βάθος του χρόνου, της ιστορίας και των αισθημάτων. Γι’ αυτό άλλωστε θα της αφιερώσει πολύ γρήγορα έναν κύκλο έξι τραγουδιών αγάπης και ονείρου, τον Κύκλο Φαραντούρη, απ’ όπου μνημονεύω το “Όνειρο Καπνός” (Στης νύχτας το μπαλκόνι) σε στίχους Νίκου Γκάτσου γιατί ορίζει ένα μοναδικό μουσικά και ποιητικά τοπίο-σώμα απώλειας και αποχωρισμού.