Μοίρες
Αθήνα, Ωδείο Ηρώδου του Αττικού
Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2026, 21:00
Η πρωτοποριακή συνθέτρια Λένα Πλάτωνος, στην πιο ώριμη φάση της σπουδαίας καλλιτεχνικής της πορείας, και η ερμηνεύτρια των μεγάλων ποιητών, Μαρία Φαραντούρη, που τραγουδά για τρίτη φορά σε πρώτη εκτέλεση Λένα Πλάτωνος, συναντώνται στο Ηρώδειο σε δύο σπουδαία έργα: Μοίρες και Σιωπηλών Σπαράγματα.
Οι Ποιήτριες του αρχαίου κόσμου, η προεξάρχουσα και ‘μητέρα’ όλων, Σαπφώ, η Κόριννα, η Τελέσιλλα, η Ανύτη, η Πράξιλλα, η Μοιρώ, η Νοσσίς, η Διοφίλη, η Ήριννα, οι ξεματιάστρες και άλλες πολλές, Σιωπηλές, που σώζεται μονάχα τ’ όνομά τους, γράφουν στα λυρικά και τρυφερά τραγούδια τους για τη φύση και τα ταπεινά της πλάσματα, τη φιλία των κοριτσιών, τον έρωτα και τον πόλεμο, τον θάνατο και τη ζωή, την ισότητα των φύλων.
Η μοναδική Λένα Πλάτωνος, ως φυσική συγγενής των αρχαίων μορφών, γίνεται με τη μουσική της το όχημα που μεταφέρει τις Ποιήτριες δυναμικά στο παρόν και τους εξασφαλίζει μια ζωή στο μέλλον –τραγουδισμένη πλέον– δίνοντας έναν σύγχρονο τόνο στα έργα με την ηλεκτρονική της παλέτα. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει την παράδοση της αρχαιοελληνικής μουσικής κλίμακας, εντάσσοντας και στοιχεία από το παραδοσιακό τραγούδι. Ιδανική ερμηνεύτρια αυτών των έργων δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την άχρονη –και γι’ αυτό διαχρονική– φωνή της Μαρίας Φαραντούρη.
Η μουσική και η αφήγηση της Λένας Πλάτωνος μαζί με την ερμηνεία της Μαρίας Φαραντούρη ανασύρουν τις Ποιήτριες από τη λήθη, σαν τραγούδι τωρινό και παντοτινό, όπως πραγματικά τους αξίζει. Τα πρωτότυπα κείμενα των λυρικών αφηγήσεων και οι αποδόσεις των αρχαιοελληνικών ποιημάτων στα νέα ελληνικά ανήκουν στον Θάνο Τσακνάκη.
Η νέα σύνθεση, Μοίρες, της Λένας Πλάτωνος σε ποίηση του Θάνου Τσακνάκη και επιμέλεια της συνθέτριας -σύνθεση που δημιουργείται ειδικά για το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου- είναι γραμμένη για την εμβληματική φωνή της Μαρίας Φαραντούρη και τον ταλαντούχο διεθνή σολίστα του φλάουτου Στάθη Καραπάνο. Είναι ένα έργο που συνομιλεί ποιητικά με τη φιλοσοφία του Πλάτωνα για την αθανασία της ψυχής, όπως αποτυπώνεται στον θρυλικό Μύθο του Ηρός, στην Πολιτεία.
Τρία αποσπάσματα από το πρωτοποριακό για την εποχή του, (1981), αλλά και σήμερα αξεπέραστο έργο της Λένας Πλάτωνος, Σαμποτάζ, σε μεταγραφή για φλάουτο. Ο διεθνώς αναγνωρισμένος φλαουτίστας Στάθης Καραπάνος ερμηνεύει τα κομμάτια Χίλιες και μία νύχτες, Σαμποτάζ και Στον αστερισμό του Πιγκουΐνου.
Η συναυλία ολοκληρώνεται με την παρουσίαση του νεότερου τραγουδιού της Λένας Πλάτωνος, Καινούργιοι Άνθρωποι, σε στίχους του Νίκου Μωραΐτη, συνδέοντας τον μύθο του παρελθόντος με τη μουσική δημιουργία του σήμερα.
Πρόγραμμα:
01. Των Σιωπηλών Σπαράγματα
02. Μοίρες
03. Σαμποτάζ (Τρία τραγούδια)
04. Καινούργιοι Άνθρωποι
Συντελεστές:
Λένα Πλάτωνος | Μουσική, ενορχήστρωση, πλήκτρα (Μοίρες, Σαμποτάζ), ανάγνωση λυρικών αφηγήσεων (Σιωπηλών Σπαράγματα)
Θάνος Τσακνάκης | Ποίηση (Μοίρες), λυρικές αφηγήσεις & νεοελληνική απόδοση αρχαίων ποιημάτων (Σιωπηλών Σπαράγματα)
Νίκος Μωραΐτης | Στίχοι (Καινούργιοι Άνθρωποι)
Μαρία Φαραντούρη | Ερμηνεία (Σιωπηλών Σπαράγματα, Μοίρες)
Στάθης Καραπάνος | Σολίστ στο φλάουτο (Μοίρες, Σαμποτάζ)
Γιώργος Κοντογιάννης | Λύρα
Μιχάλης Πορφύρης | Βιολοντσέλο
Βαχάν Γκαλστιάν | Πνευστά
Στέργιος Τσιρλιάγκος | Ενορχήστρωση, πλήκτρα, programming, ηλεκτρονικά κρουστά
Μιχάλης Παπαπέτρου | Μουσική διεύθυνση (Σιωπηλών Σπαράγματα), πλήκτρα
Δημήτρης Μπουρμπούλης | Σχεδιασμός Ήχου
Δημήτρης Κουτάς | Σχεδιασμός Φωτισμού
Συμπαραγωγή:
Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου
Τεχνότροπον – Artway Cultural Productions
Ένα σημείωμα για τη Συναυλία – Γεγονός του Ηρωδείου
Θάνος Τσακνάκης
Σιωπηλών Σπαράγματα
Οι ποιήτριες του αρχαίου κόσμου, παινεμένες από την αρχαιότητα (π.χ. Αριστοφάνης, Αντίπατρος, κ.ά) αλλά αποσιωποιημένες κατά τον Μεσαίωνα, είναι σπάνια πολιτιστικά διαμάντια. Χαρίζονται σήμερα στο ευρύ κοινό ως πολύτιμο δώρο, χάρη στην εμπνευσμένη μουσική τους απογείωση από τη χαρισματική Λένα Πλάτωνος, τραγουδισμένες μοναδικά από την οικουμενική φωνή της Μαρίας Φαραντούρη.
Είναι Ποιήτριες σπουδαίες, με οξύτατη ευαισθησία, και σπάνια συναισθηματική λεπτότητα. Εφηύραν μουσικά μέτρα και όργανα, ενεπλάκησαν στα πολιτικά πράγματα του τόπου τους. Γνώρισαν λαμπρές νίκες σε πανελλήνιους ποιητικούς αγώνες, κάποιες υπήρξαν ιέρειες, άλλες υπερασπίστριες της πατρίδας τους, αξιώθηκαν πολιτικά προνόμια και τιμές, ήδη εν ζωή.
Βρέθηκαν για αιώνες ριγμένες στον ρου της αδικιστορίας. Η αδηφάγος ανασφάλεια της πατριαρχίας που τις υπονόμευσε ευθύνεται βαρύτατα γι’ αυτό (π.χ. Τατιανός, Ασσύριος θεολόγος του 2ου μ.Χ. αιώνα). Το όνομά τους όμως και -δυστυχώς- λίγα σπαράγματα του μεγαλειώδους έργου τους επέζησαν ενός αδυσώπητου έμφυλου αγώνα επικράτησης του ισχυρού. Και θριαμβεύουν, καταλαμβάνοντας υψηλή θέση στον ανδροκεντρικό λογοτεχνικό κανόνα.
Σήμερα αποχτούν ξανά φωνή. Τις επαναφέρουμε. Τις τραγουδάμε. Όχι μόνο γιατί αποτελούν τεράστιο κεφάλαιο του Ελληνικού και του Παγκόσμιου Πολιτισμού. Αλλά γιατί ο Λόγος τους είναι σύγχρονος, είναι για μας το νήμα που μας συνδέει με την ανθρώπινη ρίζα μας. Από την άποψη αυτή, η Συνάντηση Πλάτωνος – Φαραντούρη γράφει Ιστορία. Η βραδιά του Ηρωδείου είναι αναμφίβολα το μουσικό γεγονός του καλοκαιριού.
Μοίρες
Ο δημοφιλής και πολυσήμαντος Μύθος του Ηρός, από την «Πολιτεία» του Πλάτωνα, συμπυκνώθηκε ταπεινά σε μια λυρική πρόζα λίγων στίχων, για να εστιάσουμε, επιτέλους, στην ευκαιρία που έχει ο άνθρωπος σήμερα -εποχή κρίσης σε όλα τα μέτωπα- να περισώσει τον πολιτισμό του: Διαλέγουμε αν θα ζήσουμε με Αρετή ή όχι. Αυτό είναι το μόνο αδιαμφισβήτητο μέτρο για την Αθανασία της ψυχής μας. Αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι.
Καινούργιοι Άνθρωποι
Η Πλάτωνος και η Φαραντούρη απευθύνουν ένα Κάλεσμα – Προειδοποίηση: Οι Άνθρωποι έχουμε Ελπίδα. Λουζόμαστε στα νάματα του κλασικού -και άρα σύγχρονου- ποιητικού Λόγου, τον τραγουδάμε και ξανακαινουργιώνουμε!
