<
01 The_Magic_of_Simplicity11.05.2005, Kulturissimo, Λουξεμβούργο
«Η μαγεία της απλότητας» - της Mylène Rizzi

 Δεν μας έπιασε στον ύπνο με τα πρώτα της τραγούδια, αλλά η κατάκτηση του κοινού πρέπει να ήταν μια από τις πιο αστραπιαίες και ολοσχερείς. Η ενέργεια και η ζεστασιά της προσωπικότητάς της έγινε άμεσα ορατή και, καθώς άρχισε να τραγουδά, πετάγονταν σπίθες, έως ότου η φωτιά τύλιξε τις καρδιές μας. Καθηλωθήκαμε μ’ έναν κόμπο στον λαιμό και μείναμε έτσι έως το τέλος της συναυλίας και για ώρα αργότερα.Το κοντσέρτο ήταν ασυνήθιστο, υπό την έννοια ότι ήταν μόνο φωνή και πιάνο (ο Henning Schmiedt, φυσικά). Ήταν μια βραδιά μεγάλης απλότητας και οικειότητας. Ένα απλό και -για τη φωνή- ανηλεές σκηνικό: καμία αδυναμία δεν μπορεί να κρυφτεί. Αλλά ακόμη και μετά από 40 χρόνια επάνω στη σκηνή, η φωνή της Μαρίας δεν έχει τίποτα να κρύψει.

03.07.2002, Kulturissimo, Λουξεμβούργο
02 Katapliktiki«Καταπληκτική» - της Mylène Rizzi

Οι “Φίλοι της Ελλάδας” γιόρταζαν τα 50 χρόνια τους και αποφάσισαν να τα τιμήσουν με στυλ. Έτσι, ένα μοναδικά θεϊκό πλάσμα, που ακούει στο όνομα Μαρία Φαραντούρη, ήρθε για αυτόν τον σκοπό στο Λουξεμβούργο. ...Οι πρώτες αυθόρμητες κραυγές "μπράβο" ήρθαν μετά το τέταρτο τραγούδι - Δεν ήταν νησί (Χατζιδάκις)- και τότε ήταν που άρχισε το δίλημμά μου. Το μυαλό μου έλεγε -ανένδοτα- ότι δεν γινόταν να είναι έτσι, αλλά τα αυτιά μου έλεγαν ότι έτσι ήταν χωρίς αμφιβολία. Το αδιαμφισβήτητο γεγονός ήταν -αν και την είχα ακούσει πολλές φορές έως τότε και η φωνή της μου είχε φέρει δάκρυα- ότι δεν την είχα ακούσει σε καλλίτερη φωνητική φόρμα όσο στις 12 Ιουνίου του 2002 και δεν πίστευα ότι μπορούσε να είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Και πώς μας κακόμαθε με την καθαρή δύναμη και τον πλούτο του απαλού και ακουστικού της κοντράλτο!Ανασυρμένο από τα βάθη της όμορφης ελληνικής της ψυχής, κάθε τραγούδι αποκτούσε υλική υπόσταση σαν στραφταλιστό κόσμημα, παρμένο από ένα απύθμενο θησαυροφυλάκιο, και ριχνόταν πάνω μας με ολότελα ανιδιοτελή, χωρίς όρους γενναιοδωρία. Κι εμείς καθόμασταν καθηλωμένοι σαν παιδιά με τα μάτια να λάμπουν, την αναπνοή κρατημένη και τα στόματα ανοιχτά. Tο γεμάτο θέατρο ξέσπασε σε χειροκροτήματα και θυελλώδεις επευφημίες, όταν η Μαρία προσπάθησε να αφήσει τη σκηνή. Αναγκάστηκε να έρθει πάλι και πάλι. Προσπάθησε να μας αποκοιμίσει με το “Ο ύπνος σε τύλιξε”, αλλά, φυσικά, δεν τα κατάφερε και ο αποχαιρετισμός ήταν μια παρατεταμένη υπόθεση.

  03 Greek Godess bearing gifts31.10.2000, The Age, Αυστραλία
«Ελληνίδα θεά, δώρα φέρουσα» - της Stephanie Bunbury

 Μιλώντας στη Φαραντούρη, αισθάνεσαι ότι θα σηκώσεις τα μάτια σου και θα δεις μια αψίδα να ενώνει τη ζωή της ως σύγχρονης Ελληνίδας τραγουδίστριας με εκείνο το μυστικό μονοπάτι...
Η σταδιοδρομία της Φαραντούρη είχε τη δύναμη του ολυμπιακού πεπρωμένου...
Αλλά είναι, επίσης, κυρίως και σημαντικότερα, μια γυναίκα τρομερής γοητείας και θέρμης...
Όταν τραγουδά είναι σαν η καρδιά της να αποτίθεται γυμνή...

04 Greek _eliefs17.12.1996, The Financial Times, Μεγάλη Βρετανία
«Ελληνικά ανάγλυφα» - του Peter Aspden

Η Φαραντούρη δεν επέτρεψε ποτέ στις τεχνικές ευκολίες να αναπληρώσουν τη συναισθηματική ευθύτητα, απευθύνοντας απαιτητικές ερωτήσεις προς το ισχυρό της όργανο και δίνοντας απαντήσεις στις περισσότερες από αυτές. Η σκηνική της παρουσία είναι σεμνή, χωρίς έπαρση, μεταφέροντας μετρημένα το κλίμα. Αφιερώνοντας στη Μελίνα Μερκούρη το τραγούδι των Θεοδωράκη / Ρίτσου “Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα”, μπορούσε να αισθανθεί κανείς να τρίζουν τα θεμέλια του Βρετανικού Μουσείου από τα σαλπίσματα των πρώτων στίχων της.

05 Greek _nfluence

 

22.05.1994, Chicago Tribune, ΗΠΑ
«Ελληνική επιρροή» - του Howell J. Malham Jr.

Σε μια από τις πλέον αξιομνημόνευτες στιγμές της συναυλίας μάς μύησε η Μαρία Φαραντούρη, η οποία ανύψωσε τους αξιέπαινους στίχους του “Μαουτχάουζεν” σε ένα ακόμη υψηλότερο επίπεδο με τη φαινομενικά απεριόριστη γκάμα της φωνής της και τη θεϊκή της απόδοση.

06 Stirring_songs


12.02.1978, The Catholic Weekly, Αυστραλία

«Τραγούδια που δημιουργούν αίσθηση, θέματα για να θυμάσαι» - Ανώνυμο

 Τα φώτα χαμηλώνουν και η φωνή της Μαρίας γλυκειά σαν το μέλι αλλά δυνατή σαν τη λιακάδα της μεσογειακής πατρίδας της απλώνεται σαν τον ωκεανό για να γεμίσει κάθε γωνιά, κάθε σχισμή του Elizabethan Theatre.

 Ουάου! Υπάρχει κάτι σ’ αυτά τα τραγούδια που σε καθηλώνει. Μπορεί να είναι ο ρυθμός, ο χρόνος, το θέμα ή ό,τι άλλο, αλλά τα τραγούδια ηλεκτρίζουν...

07 Passion_in_song_for_all_people

12.12.1977, The Advertiser, Αυστραλία
«Πάθος στο τραγούδι για όλον τον κόσμο» - του Paul Lloyd

 Η Μαρία ήρθε στην Αδελαΐδα και μας δίδαξε το ελληνικό πάθος. Επιβλήθηκε με ευγένεια στη σκηνή του Town Hall με τα τραγούδια του σύγχρονου Ορφέα, του Μίκη Θεοδωράκη. Στεκόταν ευγενικά επάνω στη σκηνή, μοιάζοντας με Καρυάτιδα. Το αριστερό της χέρι εκινείτο ρυθμικά στο ύψος της καρδιάς της, έτοιμο να γίνει γροθιά για το ξέσπασμα μιας ψηλής νότας. Η φωνή της διεγερτική, μάγευε το χώρο και συγκινούσε. Μια φωνή κοντράλτο με το καπνισμένο βάθος της Kathleen Ferrier, λυπημένη και ελεγχόμενη, όπως πρέπει να είναι ένα δώρο των θεών.Οι μουσικοί της δεν έπαιζαν όπως στα τουριστικά της Πλάκας, αλλά όπως στις αυθεντικές ταβέρνες του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, που μπορεί να μην είναι πάντοτε αξιοσέβαστες, αλλά περικλείουν πάντα την ψυχή της Ελλάδας, αυτήν που οι συνταγματάρχες προσπάθησαν να καταπιέσουν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.Τα τραγούδια του Θεοδωράκη είναι lieder, έντεχνα. Απαιτούν εξεζητημένες ερμηνευτικές ικανότητες. Είναι του λαού και ανήκουν στον λαό. Μιλούν για τις αιώνιες αλήθειες.Αποδόθηκαν με μια ένταση, που μόνο ένα καθηλωτικό δάκρυ θα μπορούσε να την ανταγωνιστεί.

 08 John_Williams_Maria_Farantouri23.11.1977, Wentworth Courier, Αυστραλία
«Κριτικές δίσκων» - Ανώνυμο

Παρά το γεγονός ότι ο δίσκος απευθύνεται άμεσα στους Έλληνες, οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος στην παραδοσιακή / λαϊκή μουσική θα εκτιμήσει την ασυνήθιστη ποιότητα της φωνής της Φαραντούρη και τη θαυμάσια ερμηνεία του Williams, που κάνουν τον δίσκο ένα αξιόλογο συμπλήρωμα σε οποιαδήποτε δισκοθήκη.Παρά το γεγονός ότι η Φαραντούρη έγινε γνωστή τραγουδώντας αποκλειστικά Θεοδωράκη, τώρα έχει διευρύνει το ρεπερτόριο της συμπεριλαμβάνοντας τραγούδια των Leonard Cohen, Tom Paxton, Bob Dylan και Dominic Behan.

09 Maria_singing_for_people11.09.1976, Melody Maker, Μεγάλη Βρετανία
«Μαρία: τραγουδώντας για τον λαό» - του Maurice Rosenbaum

Η είδηση ότι η Μαρία Φαραντούρη πετάει για το Λονδίνο ειδικά για να λάβει μέρος στη συναυλία για τη Χιλή εστιάζει την προσοχή σε μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της παραδοσιακής σκηνής. Η Μαρία δεν ανήκει στον κόσμο της διαφήμισης και των πωλήσεων σαν να ήταν η στιγμιαία ανακάλυψη κάποιου περαστικού ατζέντη.Η Μαρία τραγουδά για τον μέσο Έλληνα με τον ίδιο τρόπο που η Joan Baez, για παράδειγμα, αναδύθηκε ως φωνή της αμερικανικής νεολαίας και μετά έγινε η φωνή των καταπιεσμένων όλων των εθνών.Η φωνή της, σήμερα, είναι πιο πλούσια και συγκλονιστική, και η αφοσίωση της σ’ αυτό που το ταλέντο της υπηρετεί δυνατότερη από ποτέ. Ίσως η καλλίτερη σύγκριση με κάποιον άλλο καλλιτέχνη της εποχής μας είναι με τη μεγάλη Χιλιανή Violeta Parra και αυτή η σύγκριση κάνει τη συμμετοχή της στη συναυλία την πιο κατάλληλη.Από την πρώτη της εμφάνιση στο Scala Theatre το βρετανικό κοινό έμεινε έκπληκτο από το θαυμάσιο χρώμα και το βάθος της φωνής της, καθώς και από τη βαθυστόχαστα συγκινητική αξιοπρέπεια και απλότητα της σκηνικής της παρουσίας.

10 A_voice_to_bridge_cultures10.11.1973, Edmonton Journal, Καναδάς
«Θεοδωράκης: μια φωνή που γεφυρώνει τους πολιτισμούς» - του Ross Harvey

 Η εξαίσια συγκινητική φωνή της Μαρίας Φαραντούρη, συνδυασμένη με την εκπληκτική δεξιοτεχνία των οκτώ μουσικών του Θεοδωράκη, δημιούργησε ένα αληθινό αριστούργημα βαθύτατα δυναμικής μουσικής. 

11 Songs_poems_recall_Greek-resistance

03.11.1973, The Sun, Καναδάς
«Τραγούδια, ποιήματα ανακαλούν την Ελληνική Αντίσταση» - του Lloyd Dykk 

...η πλούσια κοντράλτο φωνή της έχει την εντιμότητα της ίδιας της Γης.

12 Music_Diary05.05.1972, Time Out, Μεγάλη Βρετανία
«Maria Farandouri» – Ανώνυμο 

Η βαθειά, σπηλαιώδης κοντράλτο της Μαρίας, με την ασυνήθιστα ευρεία γκάμα, έχει συχνά συγκριθεί με της Kathleen Ferrier. Ο διάσημος κλασικός κιθαρίστας John Williams εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ, που της ζήτησε να κάνει ένα δίσκο μαζί του. Το αποτέλεσμα ήταν τα θεοδωρακικά “Επτά τραγούδια του Lorca”, ένα από τα best seller της Μαρίας. Είναι μια προφανής σύγκριση, αλλά η Μαρία επί σκηνής μοιάζει με τις μεγαλοπρεπείς Καρυάτιδες, που κοσμούν τις πλευρές του Ερεχθείου στην Ακρόπολη. Ψηλή, με ευρείς ώμους, με μαύρα μαλλιά χυτά, στέκεται πολύ ήρεμη. Η φωνή της φέρει το βάρος των έντονων συναισθημάτων της. 

13 Kentish_Times

08.10.1971, Kentish Times, Μεγάλη Βρετανία
Άτιτλο και Ανώνυμο 

Η Μαρία Φαραντούρη θεωρείται από τον συνθέτη ως ιδανική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του και δεν είναι δύσκολο να δούμε τον λόγο. Η ερμηνεία της είναι σαφής, αλλά με λυρική ζεστασιά, που αρμόζει στο [μουσικό] υλικό. Η χροιά της είναι μάλλον σκοτεινή με μια ελαφρώς αυστηρή ποιότητα που συναντάται στους Έλληνες τραγουδιστές. (Η Μαρία Κάλλας κρίθηκε πολλές φορές άδικα από αυτούς που έτειναν να ξεχνούν ότι ήταν Ελληνίδα και όχι Ιταλίδα).  

14 Guitarist_plays_Greek_works_superbly

 

27.09.1971, Oxford Mail, Μεγάλη Βρετανία
«Κιθαρίστας αποδίδει έξοχα ελληνικά έργα» - του W. A. Chislett 

Η δεσποινίς Φαραντούρη τραγουδά με πλήρη πειστικότητα, η πύρινη φωνή της και το ύφος της οδηγούν τα τραγούδια στην τελειότητα... 

15 Hi_Fi_News

Ο1.09.1971, Hi-fi News & Record Reviews, Μεγάλη Βρετανία
«Θεοδωράκης: Επτά τραγούδια του Lorca» - του James Burnett 

...Τα τραγούδια είναι ζωηρά, γεμάτα νόημα και ερμηνευμένα με απόλυτη πειστικότητα.... ...Η δυνατή και ασυγκράτητη φωνή της Φαραντούρη με τη διεισδυτική κιθάρα του JohnWilliams δένουν τέλεια. Ένας ασυνήθιστος και ασυνήθιστα άριστος δίσκος.

16 Greek_popular_music_of_rich_quality

29.06.1970, The Daily Telegraph, Μεγάλη Βρετανία
«Ελληνική λαϊκή μουσική πλούσια σε ποιότητα» - του Maurice Rosenbaum

Ιδιαίτερα τυχερός ο Θεοδωράκης, που βρήκε στη Μαρία Φαραντούρη την ιδανική ερμηνεύτρια, όπως αποδείχθηκε χθες βράδυ στο AlbertHall...  ...Σε μια πλούσια και συγκινητική συναυλία, με, βεβαίως, δυνατούς συναισθηματικούς υπαινιγμούς... ... ένα από τα πιο ισχυρά στοιχεία ήταν το ρεσιτάλ της Φαραντούρη με τα επτά τραγούδια του Lorca, στα οποία τη συνόδευσε ο JohnWilliams. Ήταν μια παράσταση αξιοθαύμαστα λυρικής και δραματικής, συγχρόνως, ποιότητας. 

17 The_magic_of_Farantouri09.06.1970, The Daily Telegraph, Μεγάλη Βρετανία
«Η μαγεία της Φαραντούρη» - του Maurice Rosenbaum 

Η δεσποινίς Φαραντούρη έχει μια φωνή κοντράλτο εξαιρετικής ευλυγισίας και καθαρότητας, που χρησιμοποιεί στην τελειότητά της στα λαϊκά και σύγχρονα τραγούδια της χώρας της. Πέρα από θεατρινισμούς, όσον αφορά στην επικοινωνία της, τραγουδά τόσο πλήρης από τη μουσική, εξωτερικεύοντας μια μαγεία βαθειά και απίστευτα πλούσια - (είναι) κάτι περισσότερο από μια Κάλλας του λαού.

18 Folk_Song_70

09.06.1970, The Guardian, Μεγάλη Βρετανία
«Λαϊκό Τραγούδι ‘70» - του Robin Denselow 

Η Φαραντούρη φέρει μια κλασική κοντράλτο (φωνή,) συγκρίσιμη με της Ferrier, σε τραγούδια δομημένα επάνω στο πλέον ταπεινό όργανο των ελληνικών καφενείων, το μπουζούκι. Το αποτέλεσμα είναι το πλέον ευγενές, το πλέον δημοφιλές τραγούδι...

 

19 Guardian

18.05.1970, The Guardian, Μεγάλη Βρετανία
Άτιτλο - του Geoffrey Moorhouse

Καμιά δεν είναι σαν τη Φαραντούρη. Αυτή η καπνισμένη κοντράλτο, τόσο πλούσια στις χαμηλότερες της, όσο της KathleenFerrier στις μεσαίες της, είναι ένα καθαρό δώρο των Ελλήνων θεών. Έχει όλη τη θλίψη, που διακρίνει τους Έλληνες τώρα, και τη διαρρέει από κάθε της όγδοο. Έχει, επίσης, ένα ελεγχόμενο πάθος και είναι μια πολεμική ιαχή, που περιμένει μια ψηλή νότα για να απελευθερωθεί. Ο συνδυασμός είναι ακαταμάχητος για όλους -με εξαίρεση τους κουφούς- ειδικά όταν ερμηνεύει Θεοδωράκη.

20 New_Statesman

26.04.1968, New Statesman, Μεγάλη Βρετανία
Άτιτλο και Ανώνυμο


Στέκεται ή κάθεται με ένα απλό κόκκινο φόρεμα ή μια λευκή μπλούζα και μια φούστα. Τα μαλλιά της είναι μακρυά και κατάμαυρα και το πρόσωπο της μια χλωμή μάσκα, στην οποία περιστασιακά διαγράφεται ένα τεράστιο χαμόγελο. Αλλά ως επί το πλείστον είναι μελαγχολική και φλέγεται μέσα από μάτια σαν μαύρους πυρσούς. Δεν κινείται, έτσι ώστε γίνεται αντιληπτή ακόμη και η αναπνοή της, όταν ξεχύνεται η φωνή της, που μοιάζει να έχει το χρώμα του ματωμένου χρυσαφιού...  
...Είναι μια μεγάλη φωνή που δημιουργεί εικόνες και κάνει αυτούς που την ακούν να αισθάνονται καλλίτεροι άνθρωποι. Όταν παύει, οι επευφημίες ξεσπάνε σε όλο το θέατρο μετά από ένα μακρύ εσωτερικό ταξίδι... 
...Μετά το κονσέρτο μια κοπέλα ρώτησε αθώα: Η Πασσιονάρια τραγούδησε; Καταλαβαίνω τι εννοούσε.. 

 

Ενημέρωση 
Ακρόαση
Αναζήτηση

All rights reserved
Copyright Maria Farantouri © 2012

Supervisor: Maria Hadzara
Powered by SiMiO